خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا لب تو پیشکش از ما چه ستانداینک سر و زر نقد دگر تا چه ستاند
۲
مائیم و دلی جوجو از اندیشهٔ عشقتعشقت به یکی جو چه دهد یا چه ستاند
۳
عشق تو به منشور کهن جان ستد از منیارب چو شود تازه به طغرا چه ستاند
۴
امروز جهان بستد و ما را غم این نیستما را غم آن است که فردا چه ستاند
صفحهٔ ۱ از ۲