خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو دست از میان کار برآوردفتنه سر از جیب روزگار برآورد
۲
هر که به کوی تو نیم‌بار فرو شدجان به تمنا هزار بار برآورد
۳
جزع تو دل را هزار نیش فرو بردلعل تو جان را هزار کار برآورد
۴
طبع تو تا عادت پلنگ بیاموختگرد ز شیران مرغزار برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲