خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دادم و کار برنیامدکام از لب یار برنیامد
۲
با او سخن از کنار گفتمدر خط شد و کار برنیامد
۳
دل گفت حدیث بوسه می‌کناکنون که کنار برنیامد
۴
در معنی بوسهٔ تهی همگفتم دو سه بار برنیامد
صفحهٔ ۱ از ۲