خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
۲
دل مرا که دو اسبه ز غم گریخته بودهوای تو به سر تازیانه باز آورد
۳
کرانه داشتم از بحر فتنه چون کف آبنهنگ عشق تواَم در میانه باز آورد
۴
میانهٔ صف مردان بُدم چو گوهر، تیغچو نقطه‌ای ز رَهَم بر کرانه باز آورد
صفحهٔ ۱ از ۳