خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز راه هوای تو برنمی‌گرددهوای تو ز دلم زاستر نمی‌گردد
۲
بَدَل مجوی که بر تو بدل نمی‌جویمدگر مشو که غم تو دگر نمی‌گردد
۳
اثر نماند ز من در غم تو این عجب استکه در دل تو ازین غم اثر نمی‌گردد
۴
بد است کار من از فرقت تو وین بد راهزار شکر کنم چون بتر نمی‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲