خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح چون جیب آسمان بگشادهاتف صبح‌دم زبان بگشاد
۲
پر فرو کوفت مرغ صبح‌دمیدم او خواب پاسبان بگشاد
۳
نفس عاشقان و نالهٔ کوسنفخهٔ صور در دهان بگشاد
۴
چشمهٔ دل فسرده بود مراز آتش صبح در زمان بگشاد
صفحهٔ ۱ از ۴