خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد
۲
سخت آباد است خانهٔ حسنتا روی تو کدخدای دارد
۳
خوش عطاری است باد شب‌گیرتا زلف تو مشک‌سای دارد
۴
جان کز تو در این مقام دور استآهنگِ دگر سرای دارد
صفحهٔ ۱ از ۲