خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
۲
چون کوشم با غمت که گردونکوشید و نبود همنبردش
۳
در درد فراق تو دل منجان داد و نکرد هیچ دردش
۴
دور از تو گذشت روز عمرمنزدیک شد آفتاب زردش
صفحهٔ ۱ از ۲