خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل ما سلطان جان می‌خواندشمجلس‌افروز جهان می‌خواندش
۲
نسر طائر تا لب خندانش دیدطوطی شکرفشان می‌خواندش
۳
تا ملاحت را به حسن آمیخته استهر که این می‌بیند آن می‌خواندش
۴
تا لبش را لب نخوانی زینهارزانکه روح القدس جان می‌خواندش
صفحهٔ ۱ از ۲