خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سریر نیاز می‌غلطمبر چراگاه ناز می‌غلطم
۲
خوش خوش آید مرا که پیش درتبه سر خاک باز می‌غلطم
۳
پیش زخم تو کعبتین کرداربر بساط نیاز می‌غلطم
۴
زیر دست غم تو مهره صفتدر کف حقه باز می‌غلطم
صفحهٔ ۱ از ۳