خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه نفس چنان شکستمکز نالهٔ دل جهان شکستم
۲
دل آتش غصه در میان داشتآب از مژه در میان شکستم
۳
بردم به سرشک خون شبیخونتا لشکر شبروان شکستم
۴
از ناله در آن گران رکابیالحق سپه گران شکستم
صفحهٔ ۱ از ۵