خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
۲
بر هامهٔ ره روان نهم پایهمت ز وجود برتر آرم
۳
بر لاشهٔ عجز برنهم رختتا رخش قدر عنان درآرم
۴
این دار خلافت پدر رادر زیر نگین مسخر آرم
صفحهٔ ۱ از ۳