خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
۲
زنجیر صبر ما را بگسست بند زلفیبازار زهد ما را بشکست عشق خالی
۳
با سرکشی که دارد خوئی چه تندخوئیالحق فتاد ما را حالی چه صعب حالی
۴
امروز پیشم آمد نالان و زار و گریانحالی بسوخت جانم کردم ازو سؤالی
صفحهٔ ۱ از ۲