خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان می‌دهد، تو دلستان کیستی
۲
ای گلبن نادیده دی اصل تو چه وصل تو کیبا بوی مشک و رنگ می از گلستان کیستی
۳
ای از بتان دلخواه تو، در حسن شاهنشاه توما را بگو ای ماه تو، کز آسمان کیستی
۴
بگشا صدف یعنی دهن بفشان گهر یعنی سخنپنهان مکن یعنی ز من تا عشق‌دان کیستی
صفحهٔ ۱ از ۲