خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی
۲
با لعل نیم ذرهٔ خندان چو آفتابسایه نشین دیدهٔ گریان کیستی
۳
ای آیتی که سجده کنم چون رسَم به توگویی کز ایزد آمده در شان کیستی
۴
پشت من از زبانِ شکسته شکست خوردخردی هنوز طفلِ زبان‌دان کیستی
صفحهٔ ۱ از ۳