خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک دلستان ز شبستان کیستیخوش دلبری، ندانم جانان کیستی
۲
بس نادره نگاری، بس بوالعجب بتیما را بگو که لعبت خندان کیستی
۳
ای آنکه در صحیفهٔ حسن آیتی شدیگوئی کز ایزد آمده در شان کیستی
۴
ای تازه گلبنی که شکفتی به ماه دیبا این نسیم خوش ز گلستان کیستی
صفحهٔ ۱ از ۲