خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
۲
در حلق دلم فتاد زنجیرتا حلقهٔ زلف برشکستی
۳
زان زلف شکسته عاشقان راصد کار به کار درشکستی
۴
درد دل ما به بوسه بردیوآوازهٔ گلشکر شکستی
صفحهٔ ۱ از ۲