خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا وصل تو را نشانه بایستییا درد مرا کرانه بایستی
۲
می‌سوزم ازین غم و نمی‌بینداین آتش را زبانه بایستی
۳
گفتی به طلب رسی به کوی ماخود کوی تو را نشانه بایستی
۴
تا دل به وصال تو رسد روزیدر عهدهٔ آن زمانه بایستی
صفحهٔ ۱ از ۴