خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه کرد این بنده جز آزادمردیکه گرد خاطر او برنگردی
۲
به دل گفتی نخواهم جَست، جَستیجفا گفتی نخواهم کرد، کردی
۳
همه بر حرف هجران داری انگشتچه باشد این ورق را درنوردی
۴
دل من مست توست او را میفکنکه مستان را فکندن نیست مردی
صفحهٔ ۱ از ۲