خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوش‌تر چه باشد آن تو باشی
۲
دل دل هم تو بودی تا به امروزوزین پس نیز جان جان تو باشی
۳
به هر زخمی مرا مرهم تو سازیبه هر دردی مرا درمان تو باشی
۴
بده فرمان به هر موجب که خواهیکه تا باشم، مرا سلطان تو باشی
صفحهٔ ۱ از ۲