خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهیکار شکستگان را سامان نمی‌دهی
۲
آنجا که زخم کردی مرهم نمی‌کنیآنجا که درد دادی درمان نمی‌دهی
۳
هم‌چون فلک که بر سر خوان قبول وردآن را همی که تره دهی نان نمی‌دهی
۴
آسان همی بری ز حریفان خویش دلچون قرعه بر تو افتد آسان نمی‌دهی
صفحهٔ ۱ از ۲