خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی
۲
ببین همچون لبت خندان رخ صبحبده چون اشک من جام صبوحی
۳
هواک الکأس الذی لاتستفت فیهاولاتخفی الهوی خَوف الفُضوحِ
۴
لبت می در می است و نوش در نوشبنامیزد فتوح اندر فتوحی
صفحهٔ ۱ از ۲