خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۸
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتَوان کرد مرا از تو به تدبیر جداچه مجال است که گردد شکر از شیر جدا
۲
هیچکس نیست به زندانِ غمت بیشیونمنِ دیوانه جدا نالم و زنجیر جدا
۳
چند در گوشهٔ ویرانه خرابم داردبیم سیلاب جدا و غم تعمیر جدا
صفحهٔ ۱ از ۱