خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه همین بادیه گلزار هوادار تو بودآب می‌گشت سراسیمه طلبکار تو بود
۲
لطف کردی که فرود آمده‌ای در دل منورنه این منزل ویران نه سزاوار تو بود
۳
در چمن دوش خرامیدی و نرگس از شوقچشم خود دوخته بر گوشهٔ دستار تو بود
صفحهٔ ۱ از ۱