خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامان من از شومی این چشم تر آلودشستن نکند سود که خواهد دگر آلود
۲
معلوم شود بر تو جگرداریم امروزکز دیده فشانم دو سه اشک جگر آلود
۳
گفتی که ندارد اثر آه فلانیبنشین که کشم پیش تو آه اثر آلود
صفحهٔ ۱ از ۱