خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا ساعت که با مینای می رندانه بنشینمبه یاد چشم او درگوشهٔ میخانه بنشینم
۲
به بزم تیره‌روزان غمت آن عاشق دردمکه هر جا شمع بزم افروخت چون پروانه بنشینم
۳
ز بس زین آشنایان تکلف‌دوست بیزارمروم یک چند بی‌تکلیف با بیگانه بنشینم
۴
سر پرواز دارم زین خراب‌آباد دل تنگمنه چغدم من که فارغ‌بال در ویرانه بنشینم
صفحهٔ ۱ از ۲