خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیبم مکن اگر سوی میخانه می‌رومآنجا به ذوق گریه مستانه می‌روم
۲
گاهی به کعبه گاه به بتخانه می‌رومهر جا که می‌برد دل دیوانه می‌روم
۳
زنجیر را به گردن خود می‌برم به نذربهر زیارت دل دیوانه می‌روم
۴
تا همت طلب کنم از بهر سوختنشب‌ها به طوف مشهد پروانه می‌روم
صفحهٔ ۱ از ۱