خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز این چه زلف از طرف رخ نمودن استباز این چه مشگ بر ورق لاله سودن است
۲
باز این چه نصب کردن خالست برعذارباز این چه داغ بر دل عاشق فزودن است
۳
دل بردن چنین ز اسیران ساده دلگوهر به حیله از کف طفلان ربودن است
۴
در ابتدای وصل به هجرم اسیر ساختوصلی چنین بهشت به کافر نمودن است
صفحهٔ ۱ از ۲