خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت که صورت صنع آشکار از آن پیداستنشان دقت صورت نگار از آن پیداست
۲
قدت که بر صفتش نیست هیچ کس قادرکمان قدرت پروردگار از آن پیداست
۳
سرت که گرم می لطف بود دوش امروزگرانی حرکات خمار از آن پیداست
۴
به زیر دامن حسنت نهفته است هنوزخطی که گرد گلت صد بهار از آن پیداست
صفحهٔ ۱ از ۲