خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را بسوی رقیبان گذار بسیار استز رهگذار تو بر دل غبار بسیار است
۲
تو از صفا گل بی‌خاری ای نگار ولیچه سود از این که بگرد تو خار بسیار است
۳
مرا به وسعت مشرب چنین به تنگ میارکه ملک حسن وسیع است و یار بسیار است
۴
ستم مکن که به نخجیر گاه حسن ز توشکار پیشه‌تر اندر شکار بسیار است
صفحهٔ ۱ از ۳