خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو که اختر زمین استرشگ مه آسمان نشین است
۲
قدت که بلای راستان استکاهندهٔ سرو راستین است
۳
اندام تو زیر پیرهن نیزسوزندهٔ برگ یاسمین است
۴
چشم سیهت به تیغ مژگانگردنزن آهوان چین است
صفحهٔ ۱ از ۳