خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفته مهر از شکرت در شکرستان تو کیستما زدوریم مگس ران مگس خوان تو کیست
۲
من ز سودای تو دیوانهٔ صحرا گردمبندی سلسلهٔ زلف پریشان تو کیست
۳
نغمهٔ سنج تیرت منم از یک سر تیرسینه آماج کن ناوک پران تو کیست
۴
من خود از زخم غمت می‌شکفانم گل داغبه سر شک آبده خنجر مژگان تو کیست
صفحهٔ ۱ از ۲