خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشتتا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت
۲
جراتم با آن که بی‌دهشت به صحبت می‌دوانددور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت
۳
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانه‌ایکز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت
۴
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کردگریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت
صفحهٔ ۱ از ۲