خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد چندین انتظار آن مه به خاک ما گذشتگرچه درد انتظار از حد گذشت اما گذشت
۲
روز شب گردد ز تاریکی اگر بیند به خوابآن چه بی‌خورشید روی او ز غم بر ما گذشت
۳
از رهی آزاده سروی خاست کز رفتار اوبانگ واشوقا گذشت از آسمان هر جا گذشت
۴
نسبت خاصی از او خاطر نشینم شد که دوشبا تواضعهای عام از من به استغنا گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲