خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارم طریق سرکشی از سر گرفت و رفتیکباره دل ز بی دل خود بر گرفت و رفت
۲
رو دروبال کرد مرا اختر مرادکان مه پی رقیب بد اختر گرفت و رفت
۳
غلتان به خاک بر سر راهش مرا چو دیددامن کشان ز من ره دیگر گرفت و رفت
۴
گفتم عنان بگیر دلم را که می‌رودآن بی‌وفا عنان تکاور گرفت و رفت
صفحهٔ ۱ از ۲