خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاست غوغائی و زیبا پسری آمد و رفتشهر برهم زده تاراج گری آمد و رفت
۲
تیغ بر کف عرق از چهره‌فشان خلق کشانشعلهٔ آتش رخشان شرری آمد و رفت
۳
طایر غمزهٔ او را طلبیدم به نیازناز تا یافت خبر تیز پری آمد و رفت
۴
مدعی منع سخن کرد ولیکن به نظردر میان من و آن مه خبری آمد و رفت
صفحهٔ ۱ از ۲