خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفتنی نی عقابی آمد و صیدی ربود و رفت
۲
آن آفتاب کشور خوبی چو ماه نوظرف مرا به آن می تند آزمود و رفت
۳
نقش دگر بتان که نمی‌رفت از نظرآن بت به نوک خنجر مژگان زدود ورفت
۴
تیری که در کمان توقف کشیده داشتوقت وداع بر دل ریشم گشود و رفت
صفحهٔ ۱ از ۲