خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلخنیان تو را نیست به بزم احتیاجکار ندارد به آب مرغ سمندر مزاج
۲
رتبه به اسباب نیست ورنه چو بر آشیانهد هد نادان نشست صاحب تختست و تاج
۳
از همه ترکان ستاند هندوی چشم تو دلاز همه شاهان گرفت شحنهٔ حسن تو باج
۴
گرچه تو را از ازل حسن خدا داد بودعشق که بود این که داد حسن تو را این رواج
صفحهٔ ۱ از ۲