خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اغیار را به صحبت جانان چه احتیاجبی درد را به نعمت درمان چه احتیاج
۲
در قتل من که ریخته جسمم ز هم مکوشکشتی چو شد شکسته به طوفان چه احتیاج
۳
نخل توام به سعی مربی ثمر مبخشخودرسته را به خدمت دهقان چه احتیاج
۴
کی زنده دم تو کشد منت مسیحپاینده را به چشمهٔ حیوان چه احتیاج
صفحهٔ ۱ از ۳