خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درختان تا شوند از باد گاهی راست گاهی کجقد خلق از سجودت باد گاهی راست گاهی کج
۲
ز بس حسرت که دارد بر تواضع کردن شیرینکشد نقش مرا فرهاد گاهی راست گاهی کج
۳
زند پر مرغ روحم چون شود از باد جولانشاطاقه بر سر شمشاد گاهی راست گاهی کج
۴
نزاکت بین که سروش می‌شود مانند شاخ گلبه نازک جنبشی از باد گاهی راست گاهی کج
صفحهٔ ۱ از ۲