خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر مگذار که در بزم تو آید گستاخگرم صحبت شود و با تو درآید گستاخ
۲
در فریبنده سخنها چو دمد باد فسونبرقع از چهرهٔ شرم تو گشاید گستاخ
۳
به نگاه تو چو از لطف بشارت یابدبه اشارت ز لبت بوسه رباید گستاخ
۴
دست جرات چو گشاید ز خیالات غلطدستیازی به خیال تو نماید گستاخ
صفحهٔ ۱ از ۲