خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام صحبت پنهان تو را چنین داردکه رخش رفتنت از بزم ما به زین دارد
۲
ز پند پشت کمانت که سخت کرده چنینکه پیش ما همه دم ابروی تو چنین دارد
۳
ز اختلاط نسیمی مگر هوا زدهایکه لاله در چمنت رنگ یاسمین دارد
۴
گداز یافتهٔ سیمت کدام گرم نگاهنظر بر آن تن و اندام نازنین دارد
صفحهٔ ۱ از ۳