خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن پری بگذشت و سوی ما نگاهی هم نکردکشت در ره بی‌گناهی را و آهی هم نکرد
۲
صبر من کاندر عیار از هیچ کوهی کم نبودهم عیاری در هوای او نگاهی هم نکرد
۳
برق قهر او که کشت غیر را سالم گذاشتدر ریاض ما مدارا با گیاهی هم نکرد
۴
بر سر من بود ازو سودای لطف دائمیاو سرافرازم به لطف گاه گاهی هم نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲