خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا نخل امل بنشان که باز آن سروناز آمدتو هم ای خان باز آ که عمر رفته باز آمد
۲
گریزان شد فراق و هجر بی‌خم زد تو هم اکنونروی افسرده کی کان مایهٔ سوز و گداز آمد
۳
بزن بر بام چرخ ای بخت دیگر نوبت عشقمکه با حسن بلند آوازه باز آن سروناز آمد
۴
دگر غوغای مرغانست در نخجیر گاه اوکه آواز پر شهباز و بانک طبل باز آمد
صفحهٔ ۱ از ۲