خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر از جمال جهانتاب او نقاب کشندجهانیان قلم رد بر آفتاب کشند
۲
برای نیم نگه سرخوشان خواب غرورهزار منت از آن چشم نیم خواب کشند
۳
اگر شوی نفسی با بهشتیان همدمدگر ز همدمی حوریان عذاب کشند
۴
برند راه به میزان حسن چون تو سوارشوی به ناز و بتان حلقهٔ رکاب کشند
صفحهٔ ۱ از ۲