خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گنج وصل او به چون من بی‌وفائی حیف بودهمچو او شاهی به همچون من گدائی حیف بود
۲
یاری آن نازنین کش بت پرستیدن سزاستبا چو من ناکس پرستی ناسزائی حیف بود
۳
آشنائی‌های او کز الفت جان خوشتر استبا چو من بد الفتی نا آشنائی حیف بود
۴
عهد مهر و شرط یاری کز وفا کرد آن نگاربا چو من بدعهد شرط و بی‌وفائی حیف بود
صفحهٔ ۱ از ۲