خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که نور ز حسن تو در جهان بدودهزار پیک نظر در قفای آن بدود
۲
به غیرتم ز نگاه کشیدهٔ تو که دیدخدنگ نیمکشی کاندر استخوان بدود
۳
خدنگ ناز تو تیریست کز کمان غرورنجسته تا پروسوفار در نشان بدود
۴
من و تغافل چشمی که سردهد چو نگاهز تیزی مژه در ریشه‌های جان بدود
صفحهٔ ۱ از ۳