خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول منزل عشقست بیابان فناعاشقی کو که درین ره دو سه منزل برود
۲
رفتن ناقه گهی جانب مجنون نیکوستکه به تحریک نشینندهٔ محمل برود
۳
عقل را بر لب آن چاه ذقن پا لغزددل به آن ناحیه جهلست که عاقل برود
۴
دارد آن غمزه کمانی که به چشم نگرانناوکی سردهد آهسته که تا دل برود
صفحهٔ ۱ از ۳