خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن را تکیه‌گه آن طرف کلاهست امروزناز را خواب گه سیاهست امروز
۲
تا ز بالا و قدش درزند آتش به جهانفتنه در رهگذرش چشم براهست امروز
۳
بود بی‌زلفت اگر یوسف حسنی در چاهبه مدد کاری او بر لب چاهست امروز
۴
کو دل و تاب کزان زلف و خط و خال سیاهحسن را دغدغهٔ عرض سپاهست امروز
صفحهٔ ۱ از ۲