خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سنگ دل ز پرسش روز جزا بترسخون من غریب مریز از خدا بترس
۲
هر دم به سینه راه مده کینهٔ مراوز آه سینه سوز من مبتلا بترس
۳
بر بی‌دلان ز سخت دلیها مکش عناناز سنگ خود نه‌ای تو ز تیر دعا بترس
۴
بی‌ترس و باک من به خطا ترک کس مکنزان ناوک خطا که ندارد خطا بترس
صفحهٔ ۱ از ۲